On the road to nowhere
Mood:  a-ok
Topic: Vakantie

Met een enorme bak koffie, een bagel en een doos chocolade donut holes beginnen we aan The Road to Hana. Een 3 uur durende rit langs de noordkust van Maui. Er is een cd verkrijgbaar die je kunt draaien tijdens de rit en waarop plekken genoemd worden die voor de anderen verborgen blijven. We nemen de gok dat we meer dan genoeg zullen hebben aan de bewegwijzering langs de route. Wat blijkt? Er is niets vermeld langs de route. Waar normaal elke lookout of trail langs de weg wordt aangeprezen in de VS is er hier niets te vinden. Als men nou in een van de reisgidsen had vermeld dat dit het geval was hadden we natuurlijk wel die cd aangeschaft. Anyway, na een paar mijl en het passeren van meerdere groepen geparkeerde auto’s begrijpen we wel dat er op die plekken wat te zien is. De rit op zich is al mooi (foto 1). Tropische planten, bloemen (foto 2), een vervolg van onze Jurassic Park rit. Bij een stop die we maken is ook een dame van het eiland die twee italianen op sleeptouw heeft. Ze plukt rode mini appeltjes van een struik en geeft die aan haar gasten en aan ons. ‘Strawberry Guave, all natural’. En ja, het smaakt bijzonder. Bitter met een zoete nasmaak. Maar na een mijl of 3 begint het zigzaggende deel dat dertig mijl duurt. De weg is smal en de rit duurt een mijl of tien te lang. Hana zelf, waar de rit eindigt is de moeite niet echt, dus beginnen we snel aan de reis terug. Vlak voor het eind komen we lans een strand waar het wemelt van de windsurfers (foto 3). Die lui gaan echt al seen raket op het water. Aan het eind van de dag genieten we op het strand (foto 4) van onze laatste Maui zonsondergang (foto 5).